vrijdag 21 april 2017

Verhuizen en verder gaan


Tijdens het laatste weekend dat M bij ons woonde hadden we heel wat leuke activiteiten gepland om afscheid te kunnen nemen van M.
Op zaterdag vertrokken we aan het begin van de middag naar Duitsland om de verjaardag van Oskar te vieren. Gezellig met z'n allen in de auto. J staat niet op de foto want hij wilde liever in de tuin spelen dan binnen taart eten. Samen met Frederik heeft hij zich weer prima vermaakt.


 Oskar wil altijd graag even poseren...


We aten dus van de heerlijke zelfgebakken taarten en maakten nog een leuke rondwandeling voordat we weer naar Nederland vertrokken. 
Deze keer aten we niet thuis maar reden door naar een groot wok restaurant voor het afscheidsetentje van M. Ben en Lisanne (onze vaste oppassen) waren er ook. Gezellig! M kreeg leuke cadeautjes en iedereen genoot van het lekkere eten maar het was ook wel een beetje lastig af en toe.....dan kwamen de emoties wel weer even los. M vroeg of we deze avond niet als haar afscheidsfeestje wilde omschrijven want zo'n feest was het nou toch ook weer niet dat ze wegging? Dus noemden we het een afscheidsetentje en GEEN FEESTJE!
Op zondagmorgen in de kerk was er ook alweer zoveel belangstelling voor M. daar had ze helemaal niet op gerekend.....best lastig om mee om te gaan, maar ook zo lief als mensen aan je denken en zeggen dat ze het jammer vinden dat je vertrekt.
Gelukkig was R. ook jarig dus was de aandacht wat verdeeld.....       



En toen brak de dag van verhuizen aan. Voordat het zover was stond er nog heel wat op de planning.....M vertrok vroeg naar school met een grote bos rozen voor haar mentor en twee taarten voor de klas om ook daar afscheid te gaan nemen. De reacties waar ze mee terug kwam waren hartverwarmend en de fietsmand kwam niet leeg mee terug.... 
Na deze enerverende gebeurtenis werd het tijd om de boedelbak in te pakken. Alle dozen had M al netjes gevuld klaarstaan, ze hoefden alleen nog maar naar beneden gesjouwd en in de kar gezet te worden. Jeroen bracht de grote spullen naar beneden en pakte de kar weer mooi strak in.   




Boris had het woord verhuizen weer eens opgevangen en ging uit voorzorg maar vast in de achterklep zitten....stel je voor dat ze mij vergeten....


Het was mooi weer dus aten we een lekkere lunch met elkaar in de zon. D was ook thuis met de lunch dus dat was nog even gezellig.


Na het avondeten was het echt bijna zover.
Lotte en Christien, de vriendinnen van M kwamen langs om nog één keer afscheid te nemen en uit te zwaaien. J bleef veel liever op z'n schommel, voor hem was het wel goed zo. 



Daar gaan ze dan echt. Nog even zwaaien met z'n allen en dan is het echt zo: M is verhuisd naar Amsterdam.
Een nieuwe fase in haar leven is begonnen......
In ons gezinshuis is een leeg plekje ontstaan.......

We hebben bericht ontvangen dat het goed gaat met M. Ze heeft het naar haar zin. Binnenkort gaan we op bezoek in Amsterdam.


De volgende morgen was het voor iedereen wel even wennen natuurlijk. De afgelopen dagen hadden we zo intensief met elkaar opgetrokken en daarom was het nu wel even heel stil na alle drukte. Ook goed natuurlijk want daardoor besef je des te meer wat een goede tijd het met elkaar was.....
R was het afscheid nemen en de bijbehorende tranen alweer vergeten omdat de volgende stap een interne verhuizing zou zijn voor haar. Zij mocht de kamer van M gaan bewonen.....gelijk het weekend erin? Ho ho, eerst eens even rustig met elkaar praten over het schilderwerk en andere aanpassingen en ná dit klusje verhuizen.
Inmiddels is er geschilderd en kwamen er nieuwe rolgordijnen om de kamer wat donkerder te kunnen maken(anders kan ze écht niet slapen aldus R) én afgelopen dinsdag werd er verhuisd. Het is prachtig geworden!

Waar we ons ook met z'n allen mee bezig houden is de op handen zijnde bruiloft van Pieter en Liese.
Samen met de moeder en zus van Pieter gingen we naar Apeldoorn om een trouwjurk uit te kiezen.
Dat was helemaal niet moeilijk want net zoals ze als klein meisje al zei dat ze dokter wilde worden om mensen te helpen en het liefst arme kinderen in Afrika, had ze zich toen ook al een voorstelling gemaakt van de mooiste trouwjurk én van haar prins.....
Het plaatje klopte helemaal en de toeschouwers in de winkel keken graag even mee en konden het niet laten om hun goedkeuring te laten blijken.......plaatje van de jurk volgt uiteraard niet eerder dan op de grote dag in september! 



Maar ik zal niet snel vergeten hoe ze stond te glimlachen toen ze de jurk van haar dromen had gevonden......

En toen was er weer een vrij weekend voor ons.
Het was warm lenteweer en daar genoten we met volle teugen van.
Op zaterdagochtend wilde Jeroen graag verder met schilderen en ik vertrok op m'n fiets naar Dieren.
Eerst lekker struinen in de kringloopwinkel. Ik vond een mooi turquoise wollen jasje voor 2,95.
Mooi voor de bruiloft!
Daarna deed ik de boodschappen voor het weekend en fietste op m'n gemak weer terug.
Na het avondeten gingen we samen op de fiets naar de rivier. Het was zo'n mooie avond.


We hadden een thermosflesje koffie mee en ons kleedje.


Op de terugweg kwamen we langs een mooi park waar een magnolia ons naar binnen lokte...


Wat een bloemenpracht. Helemáál mooi met die avondzon erop....



De volgende morgen deden we het heel rustig aan. We aten ons ontbijtje, keken naar Nederland zingt en "de Kapel" en pakten toen onze spullen in voor de lunch.
In Dieren gingen we met de pont over en fietsten een eind over de dijk richting Bronkhorst.
Op een bankje smeerden we ons brood.
Toen we een poosje zaten kwam er een ouder echtpaar onze kant op. Ze vroegen of ze naast ons op het bankje mochten komen zitten omdat er nergens een ander bankje te vinden was. Natuurlijk mocht dat. En zo hadden we een erg leuk gesprek. Ze vertelden dat zij ook een caravan op de Jutberg hadden én de mevrouw vertelde dat ze járen geleden ook een gezinshuis hadden gehad in de Glind. Ze was nu 77 en stopte met haar gezinshuis toen ze 50 werd. Grappig want rond die leeftijd zijn wij juist gestart! We hadden heel wat gespreksstof......  Jammer dat ze zo snel weer door moesten maar we zijn uitgenodigd op de camping en dan kunnen we nog meer ervaringen uitwisselen.


Na de lunch reden we door naar Bronkhorst en vonden deze leuke moestuin.




Zo'n insectenhotel gaan we nog eens maken...





En toen weer terug naar de camping om ons boeltje weer in te pakken om op tijd terug te zijn in Bennekom.


Daar ging het gewone leven meteen weer van start. Hup de tassen naar boven en uitpakken, eten koken, J in bad en naar bed helpen en R een zetje geven richting haar tienerclub van de kerk. Maar vanaf negen uur was alles weer rustig en konden we even terugkijken op een mooie tijd samen.

Tja en wat deden we verder nog de afgelopen tijd?
We gingen op een ochtend naar Deventer, naar Will en Hennie, mijn zwager en schoonzus. Altijd zó fijn om elkaar weer te zien!
We maakten een mooie wandeling naar de Ulebelt (een educatieve boerderij).





En gingen na de lunch weer weg om thuis weer aan de slag te gaan.

De banden van de grote skelter werden gerepareerd en toen kon J lekker hard rondrijden op het erf. Jeroen en ik vinden dat ook heel leuk ;)


Het paasfeest vierden we dit jaar in de gemeente van het logeergezin van R. Klaas Jan en Anneke werden gedoopt en wij gingen erheen met R en D. Heel mooi om mee te maken!


Samen met J deed ik gezellig wat klusjes in de kas....





 En in de tuin






En ik deed een workshop broodbakken bij Marijke uit onze kerk. Zij volgde vorig jaar een cursus bij Teunie en wilde haar kennis graag overdragen aan ons.
Wat een leuke avond was dat!
Ik sta te popelen om eea zelf te gaan proberen maar daarover in een volgend blog.
Poeh poeh, het is wel een heel verhaal geworden zeg!



dinsdag 28 maart 2017

Van mooi weer, mooie én moeilijke momenten


Als je vanaf Wageningen Bennekom binnen fietst, is dit het eerste wat je ziet.....een uitbundige bloemenzee om aan te kondigen dat de lente mooi is. Om aan te kondigen dat er een nieuw seizoen begonnen is. Wat een prachtig wonder is dit toch elk jaar weer. God's scheppende KRACHT waar je zomaar gratis op getrakteerd wordt......


Het afgelopen weekend was er veel tijd om buiten te zijn en op m'n oude rode muilen rond te lopen. Ik ben eraan gehecht omdat ze van mijn vader zijn geweest. Mij zijn ze iets te groot maar met sokken zitten ze prima. Hij droeg ze ook altijd in de tuin of tijdens het kamperen......waar blijft de tijd?

Hier in het gezinshuis is de sfeer wat anders dan anders want we weten sinds vorige week dat M gaat verhuizen naar Amsterdam, naar een kamertrainingshuis van 's Heeren Loo Amsterdam.
Hier heeft M zó lang op moeten wachten én dit wilde ze zó graag! Eindelijk terug naar de stad waar ze vandaan kwam voordat ze bij ons in Ede kwam wonen in augustus 2014.....
Van Amsterdam naar Ede....wat een enorme overgang was dat! Het verlangen om terug te mogen was er steeds en nu is het dan eindelijk zover.
Maar goed, als puntje bij paaltje komt dan is het misschien toch niet allemaal zó leuk.....
Een nieuwe school, nieuwe mensen om je heen en alles wat inmiddels zo vertrouwd was hier in Bennekom weer achterlaten.....
 


We genieten er allemaal van dat ze er nog even is....en er worden heel wat foto's gemaakt deze dagen



vlnr: R, D, M 
Op 4 april gaat ze verhuizen, dus we hebben deze week nog voor de boeg én een heel weekend waarin we allerlei leuke dingetjes hebben verzonnen om afscheid te kunnen nemen.....daarover in een volgend blog anders heb ik het al verklapt.








Boris weet van geen verhuizing....hij denkt alleen maar aan z'n nieuwe grasveldje waar hij dagelijks met volle teugen van geniet!


Voor R valt het niet mee allemaal. Zij gaat straks een maatje missen en vindt het best spannend wie er op het lege plekje gaat komen......


We gingen lekker lopen in het bos en aten een ijsje in de zon....dat verzet de zinnen.....






En Boris zorgt altijd weer voor de nodige afleiding...
R. heeft ook iets heel vrolijks in het vooruitzicht want ze wordt namelijk aanstaande zondag 16 jaar en gaat dan voor het eerst sinds jaren haar verjaardag thuis vieren. Dat zijn bijzondere mijlpalen in ons werk. Herstel in de relatie met de ouders van de kinderen is één van onze grootste doelen.
Natuurlijk kan dit lang niet altijd, maar als het wel lukt is dat zó fijn voor de ouder(s) én voor het kind.

Onze aandacht gaat natuurlijk ook uit naar onze eigen kinderen en ons kleinkind Boaz......oooooh wat is hij hard gegroeid! Hij is nu alweer 6 maanden en zit heel af en toe heel eigenwijs in z'n kinderstoel......
Deze oma kon het niet laten om dat grappige hoedje voor hem te kopen. 
          


Lieverds!

Zorgen voor m'n huis en het doen van m'n huishouden blijft een fijne bezigheid.
Dit weekend heb ik een oud kastje gevonden bij de kringloop en lekker blauw geverfd.



En dit blog wil ik afsluiten met dit prachtige hek.
Jeroen en Pieter hebben het ruim een week geleden geplaatst en het is een prachtige aanwinst.
Boris kan nu weer hele dagen loslopen. J rijdt weer lekker beschut rond op z'n skelter en iedereen kan makkelijk met z'n fiets door het kleine hekje.